ZOUT

je vindt jezelf zonder schoenen aan met je tenen

in het zand en je hebt al zo lang niet gezwommen

dat je niet meer weet of je het kan

je loopt al uren door het water, je weet niet

waar je schoenen zijn en in de strandtent is alles

altijd acht euro meer dan je bereid bent te betalen

als kind heb je geleerd om te drijven, hield je tante

je hoofd vast terwijl jij: zeester, gewichtloos, adem in

je weet niet of je het nog kan

misschien verdrink je, komt je lichaam boven water

drijven zoals al je leugens dat ook ooit zullen doen

de gebroken plavuizen, het gat in de muur, zoals

je moeder kon huilen als je wegging

ga kopje onder terwijl de wereld vergaat

nu hoef je toch niet meer te wachten